diumenge, 31 d’agost del 2008

Profunda reflexió

Mai en la meva vida, havia fet una revisió tan exhaustiva com la k faré ara sobre mi mateix. En aquesta reflexió passaré balanç de tot el que m'ha passat, en especial èmfasi al k m'ha passat aquests últims anys.
Costa molt resumir en una paraula el k m'ha passat akests últims anys, jo no hi trobo una explicació lo suficienment creible i verídica. Fonamentalment perquè el josep maria, aquell k abans maravillava per la seva bona educació i el seu saber estar juntament amb el seu somriure, s'havia esfumat de la societat, de la vida social. No existia un somriure en mi k m'alegres els dies. No existia ni la essencia del pep. He comès molts errors, moltíssims, i la veritat és k me n'arrepenteixo de tots i cadascún dels errors i m'agradaria demanar tants perdós k nosé per on començar.
Penso k no he actuat gens de bé, k no hi havia un nord k guies la meva vida i em perdia i caminava per on no havia de caminar. Moltes errades, moltes coses dolentes, moltes coses k he fet i k ara veig k m'arrepenteixo. He tractat molt malament a moltes persones, he palpat com moltes persones es sentien defraudades i despreciades parlant amb mi.
En aquests últims anys han passat moltes persones per la meva vida, i voldria posar especial atenció en una persona, en una noia k es diu Marta. A la Marta no l'he tractat com es mereix, ja k ella sempre m'ha donat consell i sempre ha estat allà kuan ho passava malament, i jo, no obstant, com he dit, no l'he tractat gens de bé, i ho reconec, crec k moltes vegades, el fet de k una persona reconegui les coses ja és un pas endavant. Però bé, el cas és k la Marta està molt dolguda amb mi i jo decepcionat per no haver-li pogut donar tot el meu cor. No vull fer-me pesat, ella m'ha donat moltes oportunitats i jo no les he sabut aprofitar.
Tornar a parlar amb ella, seria el cuento del nunca acabar. Simplement la Marta és una noia k ha deixat petjada en el meu cor. Una petjada inesborrable al meu cor. Ara ella començarà una nova etapa en un lloc diferent, on farà noves amistats, on començarà una nova vida i jo sense cap rencor, li desitjo tot el millor, pq sé k és una noia k el k es proposa ho aconseguirà. Jo vull ser sincer i m'agradaria parlar amb ella, però tamb sóc conscient de k m'ha donat un munt d'oportunitats k jo no he sabut aprofitar. Per tant, jo a ella li desitjo lo millor del món, és una noia excepcional i en akesta nova vida li desitjo k només li passin èxits.
Per tant, Marta endavant en akesta nova vida mentre jo continuaré caminant per akest món...


Pep

diumenge, 27 de juliol del 2008

Parlar amb el cor!

Considero k sempre hem de parlar des del cor, pq es denotarà k parlem amb frankesa, amb sinceritat i amb honestedat.

Pep

dissabte, 26 de juliol del 2008

Per tu Marta

Amiga:

Primeramente, quiero darte las gracias por todo lo que me has dado; por tu compañía, tu apoyo, tu comprensión y presencia. Por brindarme la oportunidad de tener a mi lado a alguien como tú, en quien confiar, con quien divertirme, con quién soñar...

Te pido perdón por todo lo que yo haya podido hacerte, por no ser tan buen amigo como tú; por haber faltado alguna vez en lealtad, ayuda, comprensión o apoyo. En verdad me arrepiento de todos los errores que hayan mermado mucho o poco nuestra amistad, y ten por seguro que fueron inconscientes...

Tu fuiste siempre algo importante y especial para mí y lo sigues siendo. Formas parte de mi vida; de mis pensamientos, sentimientos, decisiones y emociones... No podría quedarte alguna duda de lo que significas para mí ni de tu lugar en mi ser...

Mi cariño por ti es muy grande, y además has sabido ganártelo a pulso con tu especial forma de ser y de entregar tu amistad. Por eso, no a cualquiera le hago llamar "mi amiga" o lo quiero como tal y sé que de alguna manera tu tampoco lo haces...

Tal vez algunas veces ocultes tus sentimientos, por temor al rechazo o a no ser correspondida o escuchada. Sin embargo, sé que conmigo al igual que con todos los demás eres sincera y con las mejores intenciones de no lastimar a nadie...

Hemos pasado por tantas cosas juntos, buenas y malas, que ya nos conocemos perfectamente. Por eso nuestra amistad crece y se hace mas fuerte día con día al igual que nuestra unión...¡¡Cuánta alegría me da que así sea!!

Espero que si cambias, sea con plena convicción y siempre para tu bien, aunque sabes que tienes al menos mi aceptación y apoyo... no te dejes vencer por los sufrimientos, quienes también te harán cambiar y de ti dependerá hacia donde te lleva ese cambio...

Te quiero y quiero que seas muy feliz porque lo mereces, si deseas que comparta no solo esa felicidad contigo, sino todos los instantes de tu vida; aquí estoy y aquí estaré siempre. Tú lo sabes...

No me despido, pues aquí estaré siempre; contigo...

Per tu MARTA (k)

En honor a los meses que nos conocemos, te escribo esta carta de amistad para hacerte saber los buenos sentimientos que te prodigo dentro de mi corazón.

Supiste día a día ganarte mi confianza, hacerte compañera de los sinsabores, compinche de las alegrías. En un mundo de indiferencia y envidia, logramos juntos edificar un mundo perfecto, un oasis sagrado en el que pudieramos ser nosotros mismos y descansar en la confianza y la comprensión. A pesar de las turbulencias defendimos con entereza nuestro lugar. No cedimos ante los compromisos, la falta de tiempo, el trabajo. Siempre pudimos encontrar un momento en el que juntarnos a comulgar y a compartir nuestras experiencias. Y eso es importante, importantísimo.

Cuando miro alrededor y veo lo difícil que se hace la vida, lo empinada que es la cuesta, sonrio por dentro pensando "no estoy solo, tengo una gran amiga en la que apoyarme". La verdad es que hay ciertos trayectos de la vida que no hubiera podido transitarlos solo. Tuve momentos de franca desesperación en los que tu mano salvadora llegó justo a tiempo, o en los que tus palabras de aliento sirvieron para que no cayera. Hoy, mirando hacia atras, me maravillo de esas experiencias, casi lloro con nostalgia y admiración por tu fortaleza y tu dedicación. No se cuánta gente podrá decir esto de otra persona, ojalá que muchas, pero lo que en realidad siento es que no existen demasiadas personas como tú en este planeta y agradezco a Dios que te haya puesto en mi camino.

Si hay algo divino en los seres humanos es la capacidad de apiadarse, de ayudar, de levantar al caído. Es lo mas maravilloso que pueda haber sobre la tierra. Lo mas maravilloso para el que practica la amistad tanto como para el que la recibe. En mi caso me hizo darme cuenta que no estaba solo en el mundo, que es tal vez uno de los mayores sentimientos de de desolación que puedan existir. No sentirse solo es ser feliz, es sentirse protegido, es saber que a alguien le importa lo que te esta sucediendo. Piénsalo por un instante, no es increible. Parece algo sencillo pero en realidad es de una profundidad y una complegidad insondable. Hay muchas personsas solas y sería estupendo que comprendieran que un gran amigo es una fuente inagotable de amor y calor. Y que mas vale prestarle atención a eso que a cualquier otra cosa en la vida pues ¿Que clase de vida tienes sino aun en medio de la riqueza? Hacer un culto de la amistad es la obra mas grande que puede emprender un hombre y eso es lo que hemos hecho nosotros. Sembrar, cultivar y dejar que florezcan miles de momentos mágicos.

Hace mucho tiempo que quería decirte todos estas cosas pero probablemente un estúpido sentimiento de virilidad le impide a dos amigos demostrar su afecto con palabras. De cualquier manera sabemos lo que cada uno siente por el otro sin que medien las palabras. Cuento con que abrazos, miradas de entendimiento y complicidad, gestos y acciones han sabido expresar durante nuestra amistad lo que ahora te escribo en esta carta.

Te mando un fuerte abrazo y un saludo desde el fondo de mi corazón, y espero que te haya gustado mi carta de amistad. Prometo que no será la última.

Un abrazo del alma.

Pep

Per tu MARTA

QUERIDA AMIGA: Más que una amiga, eres para mí una hermana, y nunca voy a tener palabras suficientes que puedan explicar lo agradecido que estoy de haber sido bendecido con tu amistad.

Los tiempos difíciles supieron apretarme la garganta, sepultarme bajo los escombros; cada uno de los demonios que me perseguía sabía exactamente dónde hallarme. En un momento dado me encontré atrapado y sin salida, o tal vez una sola salida, la mas fácil, la de los cobardes: pensé que tendría que morir para escapar a mis problemas. En ese mismo instante apareciste tú, tú y aquella inmensa balsa llamada amistad, y me recogiste del mar frío, yo más muerto que vivo, y supiste darme agua y pan y calmar mis temblores y hacer que los demonios se vayan.

Me aferré a ti como un desesperado, sin delicadezas; estaba como un loco y solo quería salvarme. Sólo tiempo más tarde pude agradecerte y retribuirte por la increíble muestra de nobleza y de amistad que tuviste conmigo. La verdad es que no sé qué hubiera hecho sin ti, sin tus consejos y sin tu apoyo. La vida me parecía muy difícil para soportarla sólo pero con tu ayuda y tu amor he logrado salir adelante y volver a reír y a disfrutar de las cosas. Tu amistad, amiga mía, fue una gran lección que aprendí de golpe, pero fue el conocimiento más profundo y más maravilloso que jamás ha entrado en mi vida. Ayudar al que esta caído es un sentimiento noble y puro en este mundo de indiferencia y horror, y eso fue exactamente lo que tu hiciste conmigo, me levantaste, y no sólo me levantaste, sino que además me enseñaste a volver a caminar.

Aún diciendo todo esto, ni siquiera logré expresar la mitad de lo que siento por tí, mi amiga, pero ensayo estas palabras a falta de otra forma de demostrarlo. Nunca le había escrito una carta a una amiga pero para decir la verdad nunca había conocido a un amiga como tú. Espero que la carta logre su cometido.

Eternamente agradecido

Josep Maria Pena Mateu "Pep"

divendres, 25 de juliol del 2008

En Pep :)


Akí me teniu en una foto, amb el meu somriure característic.

Test de fiabilitat

1 Nombre: Josep Maria.
2 Nickname: Pep o Papitu.
3 solter@ o pillad@: Solter.
4 Signo del zodiaco: Cranc
5 Hombre o mujer: Home
6 Centro de estudios: He acabat els estudis, lloc de treball? Nosé on me tocarà
7 mp3 PC mvl… : mobil, pc, lo just en noves tecnologies.
8 Cuantos contactos en tu messenger?: pues si te sóc franc 14.
9 Color preferido: Blau.
10 Color de pelo: pff, la pregunta del milió, xD, crec k castany, alguns em diuen k el tinc negre, altres d’un color més fosc.
11 Color de pelo que llevas: Castany.
12 Pelo largo o corto: Curt.
13 Numero preferido: el 8.
14 Color de ojos: color marrò.
15 Estuviste enamorado anteriormente? si
16 Altura: 1’85
17 Complexión: ni gras ni prim, normal
18 Te gustas a ti mismo? Pues no, em falta agafar més autoestima i valorar-me més a mi mateix.
19 Tatuajes: No
20 Piensas que eres increíble? Increible, mai! Humil, sí!
21 Piercings: No.
22 El día que mas te has reído: weno ejejeje, amb el meu pare sempre me’n ric, és un humorista de puta mare.
23 Zurd@ o diestr@: Esquerrà.
24 Operación: farà molt temps, era molt petit.
25 Desde cuando tienes los piercing: No en tinc, recoi, jejeje x)
26 Best friend: Si clar, sempre confies amb un més k l’altre.
27 Denuncia: Sí, 1 sol.
29 Mascota: No, però m’agraden els gossos i els gats.
30 Primeras vacaciones: jeje, kins records, a Roses.
31 Primer concierto: pues no he nat a cap, el meu somni frustrat és nar amb un de il divo, a vere si ha sort.
32 Primer amor: als 22 anys.
33 Peliculas: No m’agraden les pelis, però weno la meva favorita és Titanic, em va fer plorar un munt. :’(
34 Serie: No sóc de series.
35 Cuando es tu cumpleaños: 14 de juliol
36 Musica: sobretot les balades i el pop.
37 Grupos d musica: Il divo, Luis fonsi, Enrique Iglesias, Nena Daconte, Pignoise.
39 Bebida: Coca-cola.
40 Parte del cuerpo: els ulls.
41 Deporte para practicar: m’agraden tots els esports però una fixació especial pel futbol.
42 Prenda de ropa: el jersei, camisa, corbata.
43 Animal preferido: Gos.
44 Con que duermes: eing?¿ amb res, només fa falta tenir son.
45 Lugar donde te gusta que te besen: uiiii si ho dic, a l’orella i al nas.
46 Animal(es): el gos recoña jaja
47 Libro preferido: Las preguntas de la vida de Fernando Sabater
48 Magazines[Revistas]: La Lecturas
49 Querrás hijos?: si, de 2 a 3.
50 Casarte?: si, clar.
51 Carreras en mente: de moment ja n’he acabat 1 xD i ja en tinc suficient.
52 Que es lo que primero le ves al sexo opuesto? La mirada i el somriure, sóc molt de somriures.
53 Compras: No.
54 País de residencia: Catalunya.
55 Ciudad de residencia: Llardecans, és un poble eh
56 Muerte: no hi penso amb la mort però és algo k no es pot obviar.
57 Colegio: Episcopal
58 Labios o ojos? Ulls clarament
59 Besos o abrazos? Sóc molt d’braçades, però m’agrada besar (k)
60 Alta o baja?: alt
61 Morena o rubia? Moreno.
62 Romantica o espontanea?: molt romàntic
63 Bonita tripa o brazos? Bons braços.
64 Sensible o no? Molt sensible, de seguida m’afecten les coses. De seguida em vinc a baix.
65 Rollo o relacion? Relació seria, no sóc de rollos, ki em coneix ho sap!
66 Dulce o ruda? Dolç tiran cap a cabezón.
67 Problematica o discreta: discret, si em busquen pues me troben clar.

*~ alguna vez has
68 Besado a una extraña? No
69 Fumado porros: No, mai.

70 Perdido gafas o lentillas: No.
71 Escapado de casa: No, weno kuan m’independitzi i tal
72 Roto un hueso: No.
73 Necesitado una radiografia: Si.
74 Roto el corazon de alguien?: Pot ser k si, sense volguer i m’arrepenteixo molt.
75 Te has enamorado de alguien sin conocerlo? Si.
76 Mentido a un amigo: Si.
77 Llorado cuando alguien murio?: Si, per desgracia
J.

*~ crees en…
78 El amor?: Si.
79 Milagros? Això a Lurdes.
80 Dios: No.
81 Una relación a distancia? Si.
82 La felicidad?: Si.
83 Aliens: ja ho sóc prou jo un alien.
84 Magia: No.
85 Cielo: Si.
86 Santa Claus: Els 3 reis millor, a vere si me porten algo bonic ^^, una novia, jajaja
87 Alguna vez te has arrepentido de algo que hayas hecho? Si, moltíssimes vegades.
89.Angeles: No Xd.

*~ en las últimas 24 horas has…
90 Llorado? Si
91 Cambiado d ropa? Si
92 Ayudado a alguien? Si, a la familia, amics.
93 Comprado algo? Uns walkmans Xd.
94 Enfermado? No, tinc bones defenses.
95 Salido a cenar? He sopat a casa.
96 Besado a alguien hoy? Si,...
97 Dicho “te amo”? i tant k si
98 Perdido a una novi@? Farà un meset i pico

99 Hablado con alguien? Si, clar.
100 Tenido una conversación seria? No.
101 Perdido a alguien? No.
102 Abrazado a alguien? Si.
103 Peleado con un pariente? Amb ma germà Xd, però d’una manera sana jajaja.
104 Peleado con un amigo? No.
105 Soñado despierto? :o, no, però k jo sapigui es somia kuan dorms xDD
106 hay alguien que te gustaria que estuviese contigo: Si.

Els valors, principis, respecte i educació

Per coneixer-me fa falta entendre el títol, si enteneu el títol, entendreu l'essencia del pep, entendreu ki és en Pep.

El collage perfecte


Els meus companys de promoció de magisteri d'educació primària, inolvidable, infinites gràcies x tots companys i companyes,. ;-)

4ever in my heard

En Pep i la Maria


Ais k mona

Jo, en Pep


Pep 100%

Carles & Me


Ets un crack, moltes gràcies x tot.

Més moments inolvidables


Us estimo amb tota la meva energia.

Gràcies per tot amics, sou els millors, mai us oblidaré x les estones k hem passat junts, pels moments tan bonics k hem viscut k se'm faràn inolvidables, mai us oblidaré.

Luis fonsi, no me doy por vencido (un dels meus preferits)

El cantautor puertorriqueño Luis Fonsi regresa después de dos años con un nuevo un álbum llamado Palabras del silencio. “No me doy por vencido” es el single promocional de este disco que saldrá a la venta el próximo 26 de agosto.


“No me doy por vencido”, un tema que narra la conquista de un amor, con el que el cantante boricua deja ver la evolución que ha tenido su carrera en los últimos 10 años.

Aquí los dejamos con el audio y letra de esta preciosa canción.

No me doy por vencido - Luis Fonsi

Me quedo callado
Soy como un niño dormido
Que puede despertarse
Con apenas sólo un ruido
Cuando menos te lo esperas
Cuando menos lo imagino
Sé que un día no me aguanto y voy y te miro

Y te lo digo a los gritos
Y te ríes y me tomas por un loco atrevido
Pues no sabes cuanto tiempo en mis sueños has vivido
Ni sospechas cuando te nombré

Yo, yo no me doy por vencido
Yo quiero un mundo contigo
Juro que vale la pena esperar, y esperar y esperar un suspiro
Una señal del destino
No me canso, no me rindo, no me doy por vencido

Tengo una flor de bolsillo,
Marchita de buscar a una mujer que me quiera
Y reciba su perfume hasta traer la primavera
Y me enseñe lo que no aprendí de la vida
Que brilla más cada día,
Porque estoy tan sólo a un paso de ganarme la alegría
Porque el corazón levanta una tormenta enfurecida
Desde aquel momento en que te ví…

Yo, yo no me doy por vencido
Yo quiero un mundo contigo
Juro que vale la pena esperar, y esperar y esperar un suspiro
Una señal del destino
No me canso, no me rindo, no me doy por vencido

Este silencio esconde demasiadas palabras
No me detengo, pase lo que pase seguiré

Yo, yo no me doy por vencido
Yo quiero un mundo contigo
Juro que vale la pena esperar, y esperar y esperar un suspiro
Una señal del destino
No me canso, no me rindo, no me doy por vencido.

El meu cor no està infectat

Vull tenir el meu cor net d'impureses, net de kualsevol cosa bruta per a k kuan vingui la noia k me'l té k conkistar, es trobi un cor saludable, un cor net, un cor immaculat, un cor k brilli cada instant d'akesta vida x ella. (L)

Carles, very good

Carles t'he de donar les gràcies per tot el k m'has ensenyat. Has demostrat k ets un crack i ara te'n vas molt lluny, x motius de feina, però ja faré possible k akell tòpic k diu la distància fa l'oblit no sigui real. Carles vals més k l'or, ets una persona excel·lent, una persona k m'has ensenyat molt, i una persona a la k mai, mai, mai de la meva vida oblidaré. Carles t'has guanyat un lloc en el racó més profund del meu cor.
See you soon, crack, se t'astime molt.

Et veig i per un instant sóc feliç

El dia k et vaig veure el meu cor bombejava sang a mil x hora, va ser una experiència inolvidable, una experiència k mai oblidaré. Sentia x tu amor, ara nosé ni el k sento, simplement, només amb el fet de veure't ja em dono x satisfet.

Pep

Estiu, temps de descansar i de reflexionar

Quantes vegades he fet una cosa en akesta i m'he ne penedit?
Ara som a l'estiu, mentre molts estan a la platja prenent el sol, jo reflexiono i passo balanç de tot el k he fet fins ara, i veig k hi ha moltes coses en les k tinc k millorar, moltes coses en les k tinc k posar-hi fil a l'agulla. Però enmig d'akesta profunda reflexió també hi ha coses bonikes, coses k mai borraré del meu cap, coses bones k val la pena no tenir-les en l'oblit. Jo reflexiono i continuaré reflexionant fins a la resta dels meus dies, però si hi ha algo k mai esborraré de la meva cara, serà el somriure k sempre m'ha caracteritzat.

Pep

dimecres, 21 de maig del 2008

A ser feliç!

En akesta vida he fet molts esforços, un dels molts k em keda, es tenir l'esforç suficient per ser feliç. La felicitat es pot aconseguir de moltes maneres. Però jo intentaré ser feliç d'una manera sana, sense vicis, ja k ja he patit prou.
Us animo a tots i totes a ser feliços i felices amb coses que us omplin coom a persones, amb coses que us facin ser una persona dreta i feta.

Pep

Jacinto, sempre et recordaré

Nosé com agrair-te tot el que has fet per mi. Han set 8 anys i mig molt intensos d'entrevistes, anècdotes, intercanvi d'idees, de paraules, de impressions. Hs set el meu segon pare, era una de les persones amb qui més confiava, ja que tu desinteressadament em vas prestar el teu cor. Te n'han anat, ja no estas amb mi, has marxat d'aquesta vida i no tornaràs més. El fet de saber que ja no hi ets, per mi és un trauma molt gran, ja que estava tan acostumat a tu, que m'era impossible despenjar-me en cap moment de tu. Com he dit al començament, Jacinto, són 8 anys amb tu, és molt. I una mort se t'ha emportat. Maldita vida! Jacinto cada dia et recordo, ja que tu ets per mi el millor psiquiatra que he tingut. Et dec tot, ja que tu en els moments que jo estava més decaigut, em vas ajudar a aixecar-me. En els moments en que flaquejava, en els moments en que volia deixar aquest món, tu erets el primer que em deia que ànims, que endavant, que tingués il·lusió, que mai no tirés la tovallola. I amb això em quedo Jacinto, amb els teus savis consells, amb el teu saber estar, amb el teu carinyo en vers la meva persona, en fi em kedo amb tota la teva persona, ja que per mi erets una persona que m'ha ensenyat a lluitar, que m'ha ensenyat a viure i a somriure. Ara Jacinto, escrivint aquest text, se'm cauen les llagrimes pq tu has desaparegut de la meva vida i ja no et tornarè a veure més, però cada minut, cada segon, et recordo i no precisament plorant, sinó amb el record latent d'una gran persona k ho ha deixat tot x mi, et recordo, i et recordaré sempre amb un somriure d'orella a orella pq tu ho vals.
Moltissimes gràcies x tot germà. Allà on estiguis, descansa en pau. Sempre et recordaré amb un somriure...

Del teu germà,
Josep Mª

I malgrat que tu no hi siguis Jacinto, tu formes part de mi, i ara només em keda recordar-te amb un somriure i tirar endavant, continuar lluitant en aquesta vida.

dimarts, 20 de maig del 2008

Per tu Marta, pel teu cumple.

Marta, k tal vida meva, pues et volia felicitar, pel teu cumple, moltes felicitats 3or i k em puguis complir moltissims més, k siguis molt feliç, sobretot avui, dia del teu aniversari. Moltes felicitats del teu amic Josep Mª
Pep

dimarts, 22 d’abril del 2008

Per tu, Marta (L)

Hola de nou, despres de tantes cançons i poemes, avui li volia dedicar la actu del meu blog a una noia molt especial x mi, que és la Marta. Farà, vora 5 mesets i mig k ens coneixem i malgrat k hem tingut els nostres moments de tambaleig, k x mi estan oblidats, la nostra amistat ha set algo k hem procurat portar en funcionament sempre i ho hem aconseguit. T'aprecio molt, ets una noia sensacional, una noia molt maca, molt simpàtica, k sap escoltar, k sap aconsellar i k té un cor enorme, només dir-te de k em tindràs x sempre, si després de la mort hi ha vida, jo mantindré amb tu akest lligam d'amistat k ens uneix, i sempre podràs comptar amb mi, sempre et dedicaré un somriure i sempre sempre et portaré al meu cor, de fet sempre t'hi porto. Ets una noia k amb la seva senzillesa enamora a les persones. Vals moltissim, més k l'or, i espero k en akesta vida l'únic k et passi siguin alegries, del teu amic,

Pep (k)(L)

dilluns, 21 d’abril del 2008

Vuelvo a casa

El link per escoltar la cançó, és el següent:
http://www.youtube.com/watch?v=6d_VTM5CP08

Te extraño, te olvido, te amo

Traigo en los bolsillos tanta soledad
desde que te fuiste no me queda mas
que una foto gris y un triste sentimiento
Lo que mas lastima es tanta confusion
en cada resquicio de mi corazon
como hacerte a un lado
de mis pensamientos
Por ti, por ti, por ti
he dejado todo sin mirar atras
aposte la vida y me deje ganar
Te extraño
porque vive en mi tu recuerdo
te olvido
a cada minuto lo intento
te amo
es que ya no tengo remedio
te extraño, te olvido
y te amo de nuevo...( se repite)
He perdido todo, hasta la identidad
y si lo pidieras mas podria dar
es que cuando se ama,
nada es demasiado
Me enseñaste el limite da la pasion
y no me enseñaste a decir adios
he aprendido ahora
que te has marchado
Por ti, por ti, por ti...
Te extraño...

Si no te hubieras ido

Te extraño más que nunca y no sé qué hacer.
Despierto y te recuerdo al amanecer.
Me espera otro día por vivir sin tí.
El espejo no miente, me veo tan diferente.
Me haces falta tú.
La gente pasa y pasa siempre tan igual.
El ritmo de la vida me parece mal.
Era tan diferente cuando estabas tú,
sí que era diferente cuando estabas tú.

No hay nada más difícil que vivir sin tí.
Nooo.
Sufriendo en la espera de verte llegar.
El frío de mi cuerpo preguntá por tí,
y no sé donde estás.
Si no te hubieras ido sería tan feliz.

La gente pasa y pasa siempre tan igual.
El ritmo de la vida me parece mal.
Era tan diferente cuando estabas tú,
sí que era diferente cuando estabas tú.

No hay nada más difícil que vivr sin tí.
Nooo.
Sufriendo en la espera de verte llegar.
El frío de mi cuerpo preguntá por tí,
y no sé donde estás.
Si no te hubieras ido sería tan feliz.

No hay nada más difícil que vivir sin tí.
Nooo.
Sufriendo en la espera de verte llegar,
y no sé donde estás.
Si no te hubieras ido sería tan feliz.


......Si no te hubieras ido sería tan feliz.....

Puestos a pedir

Quiero no ser nunca olvido
quiero que nuestro ahora
vuela más

que lo malo de querernos
que todas las heridas
que vayan causas

quiero no vivir suspiros
no saber que se siente
no llorar

quiero que al tocarte sepas
que el mundo solo duele
cuando tu no estás

los quiero todos, todos
no quiero un despertar
los quiero todos, todos.

Y puestos a pedir quiero ser capaz
de sentir por ti
quiero ser tu piel
y que me duela a mi
tu unica verdad
de tu llanto el fin

quiero ser los besos
que existen por ti
un puñao de amor
si no es bastante
y con el que mis manos
puedan darte todo

quiero serlo todo
puestos a pedir.

Calor de madrugada
ser aire pa las velas
de tus ganas
el mar donde navegué
en calma

quiero ser lo mas alegre
de tus sueños ser las alas
quiero ser estrella,
verte y que no seas fugaz.

yo los quiero todos, todos
no quiero un despertar
los quiero todos, todos.

Y puestos a pedir quiero ser capaz
de sentir por ti
quiero ser tu piel
y que me duela a mi
tu unica verdad
de tu llanto el fin

quiero ser los besos
que existen por ti
tu no puedo más
tu quieres seguir
quiero ser la sangre que te hace vivir
quiero ser capaz de sufrir por ti
quiero ser madera y hacerte feliz

un puñao de amor
si no es bastante
y con el que estas manos
puedan darte todo

quiero serlo todo

que no hay mas desastre
que no poder darte
que imaginar
sin ser capaz.

Cobarde

Te escribo desde la distancia
no busco tu perdon
entiendo que no entiendas nada
porque me fui sin mas sin decierte adios
no fui capaz
a hacerle frente a la realidad
de tenerte a solas cara a cara
y contarte toda toda la verdad.

Cobarde he sido tan cobarde por vender tus besos
cobarde he sido tan cobarde
por refugiarme asi, en mi soledad
cobarde por no ser sincero
por no luchar por lo que yo mas quiero
cobarde he sido tan cobarde por vender tus besos
cobarde he sido tan cobarde
por refugiarme asi, en m soledad
cobarde por no ser sincero
por no luchar por lo que aun muero

Te escribo desde la distancia
por si aun te queda amor
yo se que no merezco nada
que fue una estupidez que todo fue un error
y ahora se
que lo que diste tu no volvera a nacer
que lo daria todo por tenerte
y por sentir de nuevo el roce de tu piel

cobarde he sido tan cobarde por vender tus besos
cobarde he sido tan cobarde
por refugiarme asi, en mi soledad
cobarde por no ser sincero
por no luchar por lo que yo mas quiero
cobarde he sido tan cobarde por vender tus besos
cobarde he sido tan cobarde
por refugiarme asi en mi soledad
cobarde por no ser sincero
por no luchar por lo que aun m muero

sabes que no tener tu amor
se hace tan duro para mi
que no merezco ni un solo perdon de ti

Dueña de este mar

Nos queda la palabra y el silencio para desnudar la voz
Nos queda el eco de este amor sincero multiplicado por dos
Que la vida es un tren de estaciones sinceras,
de historias que hieren y sueños que queman

Hoy el tiempo es arena en las manos de la ingenuidad
Yo luchare por lo que quiero...

Mares en calma, tempestades en el corazón
me hacen morir de amor
Bendito dolor...
Dueña de este mar…
bendito sea el amor por querer lo que has querido
Dueña de este mar…
bendito sea el amor por amar lo que has perdido

Me quedan tus caricias escondidas y tu ropa en el cajón
Me quedan mil caminos de ida y vuelta y plantarle cara a Dios
Que la vida es un rol de mentiras sinceras,
de causas perdidas y noches en vela
Llevo a Dios en mi piel tatuado, me enseño a olvidar
Y aunque perdí no me arrepiento

Mares en calma tempestades en el corazón
me hacen morir de amor
Furia en el alma, tabla de mi propia salvación
me hacen morir de amor

Que la vida me exige: se toma o se deja
El dinero no manda, mandan las ideas
Hoy el tiempo es arena en las manos de la libertad

Mares en calma tempestades en el corazón
me hacen morir de amor
Furia en el alma, tabla de mi propia salvación
me hacen morir de amor

Dueña de este mar...
Dueña de este mar...

Mares en calma tempestades en el corazón
me hacen morir de amor

Bendito dolor

Dueña de este mar...
Dueña de este mar...

vuelvo a casa

Escolteu la cançó de vuelvo a casa de azul, una super passada, m'encanta.

quien guió mi ayer

Si hoy encontrara a toda la gente que perdí
ayer a toda la gente que hoy no va a poder
seguirme otra vez hacia ese lugar donde me
ví crecer. Aquellos dias en los que
esperé volverian a aparecer No existe el
azar cuando la verdad se nos cruza al andar
Profundos en el mar de la inocencia nos vi
empezar, no vi el final y aquel que una vez guiaba
mi ser hoy no sabe que hacer Si hoy encontrara a
toda la gente que perdí ayer a toda la
gente que hoy no va a poder seguirme otra vez
hacia ese lugar donde me vi crecer Y aquel que un
dia guió mi ayer que por decepcion hoy no
va a poder seguirme otra vez hacia ese lugar donde
nos vimos crecer Profundos en el mar de la
inocencia nos vi empezar, no vi el final y aquel
que una vez guiaba mi ser hoy no sabe qué hacer

mis besos

Miro tus fotografías,
mientras me hundo,
recordando aquellos besos,
que nadie me puede arrebatar...
y nadie me puede arrebatar...

Esperando tu llamada,
pienso en lo nuestro,
tantos sueños prometidos,
mientras hacíamos el amor...

Si dices que me quieres,
¿por qué estás así?
Dices que me añoras,
y aquí estoy sin ti,
sólo dime que es lo que hice mal,
y que no tenían mis besos...
Y lloverán canciones,
que hablarán de ti,
de cómo te fuiste,
y me dejaste aquí,
te quiero con todo mi corazón,
te digo que te echo de menos.

Ya no me llamas nunca,
no me quieres ver,
pero no me rindo y solo intento ser,
un príncipe para mi princesa,
un príncipe para mi princesa

¿Por qué?
¿Por qué? Nooooo
¿Por qué? Nooooo

Si dices que me quieres,
¿por qué estás así?
Dices que me añoras,
y aquí estoy sin ti,
sólo dime que es lo que hice mal,
y que no tenían mis besos,
Y lloverán canciones,
que hablarán de ti,
de cómo te fuiste,
y me dejaste aquí,
te quiero con todo mi corazón,
te digo que te echo de menos.

No sabes explicarme,
qué falló en mí,
qué no pude darte,
cuando estabas a mi lado,
y yo junto a ti...

Amistad

Fueron dos años que no olvidare.
Tantas promesas que no cumpliré.
Me quedo a aquí tu puedes seguir.
Quizás soy poco para ti.

Te entregué el alma.
¿A cambio de qué?.
Un falso Te Quiero que no rechacé.
Si no era verdad, Por que no acabaste sin dudar.
Era mejor, Prefiero el dolor.

Y si lo que hubo entre los dos.
Era amistad no era amor.
Yo si sentía la pasión.
Tu confundías el guión.
Y si lo que hubo entre los dos.
No llegó a nada y se murió.
Era mas fácil intentar.
Decir simplemente la verdad.

Cuando te abrazaba, que sentías tu
Cuando te besaba, te daba el corazón.
Que triste es pensar, que lo que paso.
No era lo mismo para los dos.

Y ahora con miedo, de no volverte a ver.
Te sigo queriendo aunque tu ya no estés.
Y pregunto a Dios, porque hace daño el amor.
Quisiera poder, llegar a entender.

(Que si lo que hubo entre los dos.
Era amistad y no era amor.
Yo si sentía la pasión.
Tu confundías el guión.
Y si lo que hubo entre los dos.
No llegó a nada y se murió.
Era mas fácil intentar.
Decir simplemente la verdad.

A puro dolor

Perdona si te estoy llamando en este momento
Pero me hacia falta escuchar de nuevo
Aunque sea un instante tu respiracion

Disculpa se que estoy violando
Nuestro juramento
Se que estas con alguien, que no es el momento
Pero hay algo urgente que decirte este hoy

Estoy muriendo, muriendo por verte
Agonizando muy lento y muy fuerte

Vida, devuelveme mis fantasias
Mis ganas de vivir la vida
Devuelveme el aire...
Cari?o mio, sin ti yo me siento vacio
Las tardes son un laberinto
Y las noches me saben
A puro dolor...

Quisiera decirte que hoy estoy de maravilla
Que no me ha afectado lo de tu partida
Pero con un dedo no se tapa el sol

Estoy muriendo, muriendo por verte
Agonizando muy lento y muy fuerte

Vida, devuelveme mis fantasias
Mis ganas de vivir la vida
Devuelveme el aire...
Cari?o mio, sin ti yo me siento vacio
Las tardes son un laberinto
Y las noches me saben
A puro dolor...(3x)

Vida, devuelveme mis fantasias
Mis ganas de vivir la vida
Devuelveme el aire...

Perdona si te estoy llamando en este momento
Pero me hacia falta escuchar de nuevo
Aunque sea un instante tu respiracion

As long as you love me

Although loneliness has always been a friend of mine
I'm leaving my life in your hands
People say I'm crazy and that I am blind
Risking it all in a glance
And how you got me blind is still a mystery
I can't get you out of my head
Don't care what is written in your history
As long as you're here with me

I don't care who you are
Where you're from
What you did
As long as you love me
Who you are
Where you're from
Don't care what you did
As long as you love me

Every little thing that you have said and done
Feels like it's deep within me
Doesn't really matter if you're on the run
It seems like we're meant to be

I don't care who you are (who you are)
here you're from (where you're from)
What you did
As long as you love me (I don't know)
Who you are (who you are)
Where you're from (where you're from)
Don't care what you did
As long as you love me

As long as you love me

As long as you love me

I've tried to hide it so that no one knows
But I guess it shows
When you look into my eyes
What you did and where you're coming from
I don't care, as long as you love me, baby.

I don't care who you are (who you are)
Where you're from (where you're from)
What you did
As long as you love me (you love me)
(repeat to fade)
who you are (who you are)
Where you're from (where you're from)
Don't care what you did
As long as you love me (you love me)

Who you are (who you are)
Where you're from
what did you did
as long as you love me

Who you are
where you're from(where you're from)
as long as you love me

Who you are as long
as you love me
What you did (I don't care)
as long as you love me

I want it that way

Yeah

You are my fire
The one desire
Believe when I say
I want it that way

But we are two worlds apart
Can't reach to your heart
When you say
That I want it that way

Tell me why
Ain't nothin' but a heartache
Tell me why
Ain't nothin' but a mistake
Tell me why
I never wanna hear you say
I want it that way

Am I your fire
Your one desire
Yes I know it's too late
But I want it that way

Now I can see that we're falling apart
From the way that it used to be, yeah
No matter the distance
I want you to know
That deep down inside of me...

You are my fire
The one desire
You are
You are, you are, you are

Don't wanna hear you say
Ain't nothin' but a heartache
Ain't nothin' but a mistake
(Don't wanna hear you say)
I never wanna hear you say
I want it that way

Tell me why
Ain't nothin' but a heartache
Tell me why
Ain't nothin but a mistake
Tell me why
I never wanna hear you say
(Don't wanna hear you say it)
I want it that way
I want it that way

Drowning

Don't pretend your sorry
I know you're not
You know you got the power
To make me weak inside
Girl you leave me breathless
But it's ok
Cause you are my survival
Now hear me say
Howie:
I can't imagine life without your love
And even forever don't seem like long enough

Chorus:
Every time I breathe I take you in
My heart beats again
Baby I can't help it
I keep drowning in your love
Every time I try to rise above
I'm swept away by love
Baby I can't help it
I keep drowning in your love

AJ:
Maybe I'm a drifter
Even now
Cuz I don't know the safety
Floating freely in your arms
I don't need another lifeline
It's not for me
Cuz only you can save me
Oh, can't you see

Nick:
I can't imagine life without your love
And even forever don't seem like long enough (don't seem like long enough)

Chorus:
Every time I breathe I take you in
And my heart beats again
Baby I can't help it
I keep drowning in your love
And every time I try to rise above
I'm swept away by love
Baby I can't help it
I keep drowning in your love


Kevin:
Go on and pull me under
And cover me with dreams
Love me mouth to mouth now
You know I can't resist
Cause you're the air that I breathe

Chorus:
Every time I breathe I take you in
My heart beats again
Baby I can't help it
I keep drowning in your love
Every time I try to rise above
I'm swept away by love
Baby I can't help it
I keep drowning in your love

Baby I can't help it
I keep drowning in your love

Baby I can't help it
I keep drowning in your love

My heard will go on

Every night in my dreams
I see you, I feel you,
That is how I know you go on

Far across the distance
And spaces between us
You have come to show you go on

Near, far, wherever you are
I believe that the heart does go on
Once more you open the door
And you're here in my heart
And my heart will go on and on

Love can touch us one time
And last for a lifetime
And never let go till we're one

Love was when I loved you
One true time I hold to
In my life we'll always go on

Near, far, wherever you are
I believe that the heart does go on
Once more you open the door
And you're here in my heart
And my heart will go on and on

You're here, there's nothing I fear,
And I know that my heart will go on
We'll stay forever this way
You are safe in my heart
And my heart will go on and on

Escapar

ves, tu y yo
siempre asi
sube y baja pero un dial al fin
sin querer
nos va bien
cuado uno dice se acabo
el amor
dice no
y se queda
si decides dejarme
no te voy a suplicar
alla tu si mas tarde
aunque corras, te escordas
no puedes escapar
y si te vas
ya veras
que no es tan facil olvidar
sale bien
sale mal
como sea pero es tan real
que al final
lo demas
no te importa
si decides dejarme
no te voy a suplicar
alla tu si mas tarde
aunque corras, te escordas
no puedes escapar

No se me hace fácil

Tal vez no quieras que esta melodía
Te susurre el alma y te lleve al recuerdo
Tal vez auque no estemos juntos
Sentirás el aire que viene por ti

Quizás no quieras que la cobardía
De tu corazón no cure mi silencio
Tal vez nunca te has detenido
A reemplazar tu orgullo por mi amanecer

Tal vez soy yo el que se equivoca
Cuando pienso que has cambiado
Y me provocan mis ganas de verte, mi melancolía
No me han avisado que esto se termina

No se me hace fácil olvidar
Déjame besarte una vez más
Regresar de noche convertido en sueño
No es tan fácil, desprenderme de tu corazón
No es tan simple desafiarte amor
Y tenerte atada a algún motivo
Ser la sombra en tu camino

Tal vez no quieras que esta melodía
Te susurre el alma y te lleve al recuerdo
Tal vez podrás cambiar mi piel
Por otra que no tiene nada que decir

Tal vez soy yo el que se equivoca
Cuando pienso que has cambiado
Y me provocan mis ganas de verte, mi melancolía
No me han avisado que esto se termina

No se me hace fácil olvidar
Déjame besarte una vez más
Regresar de noche convertido en sueño
No es tan fácil, desprenderme de tu corazón
No es tan simple desafiarte amor
Y tenerte atada a algún motivo
Ser la sombra

No se me hace fácil olvidar
Déjame besarte una vez más
Regresar de noche convertido en sueño
No es tan fácil, desprenderme de tu corazón
No es tan simple desafiarte amor
Y tenerte atada a algún motivo
Ser la sombra

Tal vez no quieras que esta melodía
Te susurre el alma y te lleve al recuerdo
Tal vez auque no estemos juntos
Sentirás el aire

Cuando me vaya

Nunca pensé que llegaría
Nunca creí en ese momento
Te cambia la vida
Sin que tengas nada para seguirla...
Te cambia y no piensas
En lo que te olvidas

Y te despiertas un buen día
Lo ves todo al revés
Miras atrás ves tu camino
El que hicieron tus pies...

Y mandas besos para todos
Los que volverás a ver
Tantos recuerdos enlatados
En fotos de carné
En lágrimas de ayer
En todos los momentos que a tu lado
Yo esperé...

Que cuando me vaya
No caiga una lágrima por mí
Que sólo quede la amistad...
Tantos sueños que recordar...

Que cuando me vaya
Y coja ese tren una vez más
Y ya no entre por mi ventana
Ese dulce olor a sal...

Que cuando me vaya... de aquí
De mi tierra, de mi gente
De mi tierra, la que me vió nacer
La que me vió crecer, la que me vió ganar
Y me enseñó a perder

Condenado a estar sin ti

sígueme, si quieres navegar
hace tiempo que marco el camino
y tus sueños volveran a estar conmigo

mírame, no puedo aguantar más
mi impaciencia se apodera de tu cuerpo
y el deseo que te llama una vez más

y tendrás al ladrón de tu alma,
para siempre arrodillado a tus pies

condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu amor
condenado a calmar esta locura
que no se olvida
condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu piel
condenado a evitar esta aventura
que me acerque a ti
y no encuentro la forma de ser feliz
de ser feliz

déjame, que ponga yo final
a este cuento que sólo es el principio
y tus besos dejarán de ser prohibidos

háblame, no quiero sufrir más
esta forma de vivir cautivo me rompe
sentimientos que te aclaman más y más

deshojando la flor de tu alma,
un desierto de vacío sin tu amor

condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu amor
condenado a calmar esta locura
que no se olvida
condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu piel
condenado a evitar esta aventura
que me acerque a ti
y no encuentro la forma de ser feliz
de ser feliz

ooohh..
condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu amor
condenado a calmar esta locura
que no se olvida
condenado a estar sin ti
mil inviernos sin tu piel
condenado a evitar esta aventura
que me acerque a ti
y no encuentro la forma de ser feliz
de ser feliz

Te entrego el corazón

Te llamaré a ver si te encuentro,
prefiero morir en el intento
Que oir tu voz callada una vez más
Me guardaré las poesias,
aquellas que te escribia
Pondré el cartel de cerrado,
si te vas.

Dime a dónde irá la gaviota sin mar
Que será del mes de abril,
sin esas primaveras

Si quieres yo te entrego el corazón

Ya no lo quiero si no estas a mi lado
Es seminuevo pero se ha enamorado
Quiere enloquecer,
sentir tu piel
Te entrego el corazón
Y te regalo algunos besos usados
Que yo robé sin caridad de tus labios
al amanecer, no sé por qué,
Te vendo el corazón

No sé por qué

Entre lo bueno y lo malo
Entre la locura y la razón
cada vez entiendo menos, al amor
Tengo los dedos cruzados
llevo los ojos vendados
He precintado mi alma para no sufrir

Maldita soledad,que difícil amar
Y que fácil no huir así bajo la inmensidad

Si quieres yo te entrego el corazón
Ya no lo quiero si no estas a mi lado
Es seminuevo pero se ha enamorado
Quiere enloquecer,
sentir tu piel
Te entrego el corazón
Y te regalo algunos besos usados
Que yo robé sin caridad de tus labios
al amanecer, no sé por qué,
Te vendo el corazón

Dime a dónde irá la gaviota sin mar
Que será del mes de abril,
sin esas primaveras

Si quieres yo te entrego el corazón

Sé que ha sufrido pero esta en garantia
Es un romantico que amó en fantasias
Por primera vez, su amor recién
Te entrego el corazón
Y te regalo alguna de esas promesas
que iluminaron tantas noches en vela
y nos hizo arder, sin límite
te entrego el corazón

Quiere enloquecer,
sentir tu piel
Te entrego el corazón
Al amanecer,no sé por qué
Te vendo el corazón

A buena hora

Domingo de Otoño 9 de la noche
Sentado en mi cuarto y pensando lo que el tiempo esconde
Mirando las fotos,leyendo tus cartas gritando tu nombre
Domingo de otoño 9 de la noche

Hace un momento me has llamdo después de tantos años
Quiza tu conciencia y mi paciencia se han vuelto aliados
Me dices que en estos momentos quisieras estar aquí
A mi lado
A mi lado….
Y yo que hasta he sonreído por no empezar a llorar
Has perdido tano tiempo y no has querido regresar
A buena hora
Vienes a decirme que yo soy esa persona
que has sabido darte lo que el corazón no borra
ahora te equivocas

A buena hora vienes a curar el alma que dejastes rota
Y a cambiar mi vida porque ahora se te antoja

A buena hora
Domingo de Otoño 9 de la noche
la madre experiencia me ha dicho que ya no me conforme
el tiempo y los años colocan a uno donde corresponde
lo que nace puro tambien se corrompe
Y tu como te atreves otra vez a dar marcha atrás
Has tenido tanto tiempo mejor te quedas como estas
Permiteme decir…
Que ha buena hora
vienes a decirme que yo soy esa persona
que has sabido darte lo que el corazón no borra
ahora te equivocas
A buena hora vienes a curar el alma que dejastes rota
Y a cambiar mi vida porque ahora se te antoja
A buena hora....

La frase tonta de la semana

No seré yo quien te despierte cada mañana
como un chikillo pegando gritos frente a tu casa
ya no estaré detrás de ti cuando te caigas
pero no creo sinceramente que te haga falta.

no seré yo quien guíe tus pasos cuando te pierdas
no seguiré quemando noches frente a tu puerta
ya no estaré para cargarte sobre mi espalda
pero no creo sinceramente que te haga falta

y se que vas a estar mejor cuando me valla
y se que todo va a seguir como si nada
yo seguiré perdido entre aviones
entre canciones y carreteras
en la distancia no seré mas tu parte incompleta

y se que vas a estar mejor cuando me valla
y se que todo va a seguir como si nada
mientras escribo sobre la arena
la frase tonta de la semana
aunque no estés para leerla en esta playa

no es que yo quiera convertirme en un recuerdo
pero no es fácil sobrevivir a base de sueños
no es que no quiera estar contigo en todo momento
pero esta vez no puedo darte lo que no tengo

y se que vas a estar mejor cuando me valla
y se que todo va a seguir como si nada
yo seguiré perdido entre aviones
entre canciones y carreteras
en la distancia no seré mas tu parte incompleta

y se que vas a estar mejor cuando me valla
y se que todo va a seguir como si nada
mientras escribo sobre la arena
la frase tonta de la semana
aunque no estés para leerla en esta playa

y se que vas a estar mejor cuando me valla
y se que todo va a seguir como si nada
mientras escribo sobre la arena
la frase tonta de la semana
aunque no estés para leerla en esta playa.

Por la mitad

Cierro mis párpados
Espero dormir al fin
Cura de sueño
que explique lo que viví
Son días y horas que no volverán
Cuerdas rotas de tiempos

Oigo tus pasos, me miras y ya no estoy
tuve que irme tan lejos para oir tu voz
Llegas, brillas, nunca podrás
volver el tiempo atrás

Cumpliras tu promesa rompiendola
por la mitad
y la bestia del tiempo asechándo atrás
un día más

Ya se ha borrado tu foto de la pared
Vuelan del cuadro, espero que ya estés bien
Luces y sombras, que ya no estarán
Y nunca volverán

Todo cambió

Todo cambio
Cuando te vi
De blanco y negro a color me converti
Y fue tan fácil
Quererte tanto
Algo que no imaginaba
Fui a entregarte mi amor con una mirada
Ooh no Oh no
Todo temblo dentro de mi
El universo escribió que fueras para mi
Y fue tan fácil
Quererte tanto
Algo que no imaginaba
Fui a perderme en tu amor
Simplemente pasó
Y todo tuyo ya soy
Antes que pase más tiempo contigo amor
Tengo que decir que eres el amor de mi vida
Antes que te ame más escucha por favor
Dejame decir que
Todo te di
Y no hay como explicar
Pero menos
Dudar
Simplemente así lo sentí
Cuando te vi
Me sorprendio todo de ti
De blanco y negro a color me convertí
Sé que no es fácil
Decir TE AMO
Yo tampoco lo esperaba
Pero así es el amor
Simplemente pasó
Y todo tuyo ya soy
Antes que pase más tiempo contigo amor
Tengo que decir que eres el amor de mi vida
Antes que te ame más escucha por favor
Dejame decir que
Todo te di
Y no hay como explicar
Pero menos
Dudar
Simplemente así lo sentí
Cuando te vi
Todo cambio
Cuando te vi

Tu no sabes que tanto

Tú no sabes que tanto quiero verte
Ni las noches que desvele mi mente
En mis sueños tu siempre estas presente
Que difícil no tenerte

Se que piensas marcharte lo sabia
Que me dabas la espalda y no hablarías
Estaré aquí esperando hasta que tu decidas
Tu no sabias lo feliz que me harías

No se si esto te lo dije
O fue justo antes de dormirme
Yo le rezo a tos mis santos por que estés siempre a mi lado
Yo seré tu fiel amado

Tú no sabes que tanto yo deseo tu cuerpo
Tú no sabes que tanto necesito tus besos
Tú no sabes que tanto le he pedido a los santos
Tú no sabes que tanto yo te quiero a mi lado

Es posible seguir mas adelante
Te pregunto no quiero ilusionarme
He pecado tal vez por descuidarte
O quizás los dos fuimos culpables

Tu no sabes que tanto quiero darte
Quiero amarte enterita como antes
Nunca ha sido tan malas las segundas partes
Espero que un día sepas perdonarme

No se si esto te lo dije
O fue justo antes de dormirme
Yo le rezo a tos mis santos por que estés siempre a mi lado
Yo seré tu fiel amado

Tú no sabes que tanto yo deseo tu cuerpo
Tú no sabes que tanto necesito tus besos
Tú no sabes que tanto le he pedido a los santos
Tú no sabes que tanto yo te quiero a mi lado

Envié unas cuantas flores a la puerta de tu casa
Y una carta en la que expreso parte de mis sentimientos
En la que dice k te quiero

Tú no sabes que tanto yo deseo tu cuerpo
Tú no sabes que tanto necesito tus besos
Tú no sabes que tanto le he pedido a los santos
Tú no sabes que tanto yo te quiero a mi lado

Gotas de agua dulce

Hace mucho tiempo no me enamoraba de unos ojos tan bonitos
comunes de lo sano brillo
Era lo que menos en mi plan estaba
aunque te admito que a veces soñaba
con la belleza de tu mirada

Quiero llevar el rirmo de tu corazón
para bailar entre los dos esta canción
la verdad, me estoy volviendo a enamorar
la verdad, quiero que sepas que....

Lo que yo siento por ti, es amor
Ya lo es que me hace nutrir, el corazón
droga que me hace inmune, ante el dolor
gotas de agua dulce, rayo de sol.


Llevame, de ser preciso, por la sembranza de tu sombra
yo se que tu prendes la luz y en mi vida te asomas
como las blancas palomas, cuando la plaza se tomon
con vuelo inmortal

Quiero llevar el rirmo de tu corazón
para bailar entre los dos esta canción
la verdad, me estoy volviendo a enamorar
la verdad, quiero que sepas que....

Lo que yo siento por ti, es amor
Ya lo es que me hace nutrir, el corazón
droga que me hace inmune, ante el dolor
gotas de agua dulce, rayo de sol

Es lo que yo siento por tí

Ya no te necesito

Llegaste cuando más te necesitaba sanaste mi alma, me regresaste al camino me diste vida nueva, me hiciste feliz, ahora estoy bien, me siento pleno, ahora disfruto cada día, ahora ya no te necesito, ya no necesito tus besos, no me hacen falta tus caricias, ya no me es necesario sentirte, verte o escucharte, ya no te necesito, ahora solo hay una razón…

Ya no alivias mi dolor, ya no sanas mi soledad, ya no disipas mi tristeza pues nada de eso existe ya, por eso…

¡Ya no te necesito!

Ahora quiero estar a tu lado, porque te amo.

Amo cada parte de tu cuerpo, cada rincón de tu espíritu, amo tus lados de luz y oscuridad, te amo en cada respiración, ya no te necesito, ¡te amo!

diumenge, 20 d’abril del 2008

Poema 6


Tiempo otorgado

Parece que fue ayer cuando de golpe supe que te habías ido, quizá lo esperaba, pero muy dentro de mí, ¡quería creer!… ¡Quería tener fe y esperanza de que no sucediera!… Te confieso que tenía un miedo aterrador… La espera de saber de ti, era interminable… Los minutos me parecían más lentos que de costumbre…

¡Y yo ahí, con la impotencia de no poder hacer nada, absolutamente nada!… Solo quedaba esperar la llamada de quién me diría como te encontrabas… En el momento menos esperado escuché el teléfono, sentí que el corazón se me saldría del pecho… Un mal presentimiento irrumpió todo mi ser…

No podía creer lo que había escuchado… _ ¡“Acaba de morir mi papá”!_ y silencio… Hasta ese momento no sabía cuanto te quería… Cuanto te admiraba, no imaginé llorar tanto como lo hice por ti, ni con tanto sentimiento… Jamás imaginé lo significativo que eras en mi vida… Llegaban toda clase de recuerdos a mi cabeza, con un montón de sentimientos encontrados…

Un océano de lágrimas y un nudo en la garganta no me permitía gritar, y desahogarme… Creo que hasta la fecha, sigo sin poder hacerlo… Te habías marchado, nos habías abandonado…

Era hora de partir, debía viajar durante diez horas para darte el último adiós, no podía quedarme sin despedirte…

La carretera y la oscuridad de la noche, fueron testigos de mis pensamientos, recordaba lo que me habías dicho cinco años atrás, durante una visita que te hice en el hospital, donde te encontrabas después de haber sufrido un infarto, cuando te pregunté ¿Cómo estabas?, me sorprendiste realmente con tu respuesta al decirme que estabas muy contento, porque habías pedido a nuestro Señor humildemente que te diera un poquito de tiempo para dejar tus cosas en orden, y que sabías que ese tiempo te lo había otorgado parque en ese momento te habían dado de alta …

Esas palabras me hacían eco una y otra vez en mi memoria, pues yo sabía, que no te resistirías ya, ante la llamada de Dios padre, pues evidentemente, el tiempo otorgado ya había terminado, había llegado a su fin… y tu amorosamente te habías entregado a las manos del señor…

En mi mente ya sabía que te habías ido pero mi corazón aún necesita tiempo para saber y aceptar que partiste… Era la primera vez que estaría en un velorio, y tenía un miedo incontrolable… Solo había visto en programas de televisión como era todo aquello, y obviamente no era algo que se le deseara a una persona… ¡Hasta la piel se me erizaba, siendo que todo eso que veía era una actuación!…

Me preguntaba entonces ¿cuál sería la magnitud de todo esto?, ¿Quiénes estarán? ¿Gritarían? ¿Habría desmayados? ¿Habría gente que se revelara contra Dios? ¿Cómo sería todo aquello? ¿Tendríamos resignación? Sentía un nudo en el estómago solo de pensarlo…
Quería que el tiempo se detuviera, para no sentir nada, solo recordar tu imagen y tu abrazo cálido.

Que extraño fue al llegar al velorio, siempre creí que en esas circunstancias todos vestirían de negro, aquí no, vestían todos de blanco… como si fuéramos la guía de luz, al camino de Dios padre… Todo en silencio, nadie lloraba, ni gritaban, solo se escuchaban los grillos, que con su melodioso sonido te acompañaban en tu descanso…

Todo era tranquilidad, serenidad, se irradiaba paz, calma total… En la misa de cuerpo presente el padre hablo hermoso de ti, habló de la gente que siempre ayudabas, de tu bondad, de tu alegría, del tiempo que siempre tenías dispuesto para los demás, de tus ocurrencias, y tu sentido del humor, de tu enorme corazón, de tu amor por tus semejantes, y especialmente de tu fe…

Nos contó como te quisiste confesar un día antes de tu partida, porque estabas plenamente consciente y seguro de que el tiempo otorgado había llegado a su fin, de que nuestro Padre Celestial había tocado a tu puerta para que partieras hacia él… El sacerdote dijo que lo dejaste sin habla, porque era evidente que te encontrabas ya muy cansado… aún en esas condiciones dijiste a Dios, “Hágase tu voluntad”

¡Nadie se podría mover, era asombrosa la cantidad de gente que fue a darte el último adiós!… Y fue ahí donde yo no pude contenerme más, mis lágrimas recorrían no solo mi rostro, sino mi corazón y mi cuerpo entero, me dolía el alma, el espíritu, hasta la punta del cabello… La gente cantaba para ti, y ahí estaban todos tus hijos, tus nietos, bisnietos, nueras, yernos, tu esposa, y todos tus amigos…

¡Cuanto me dolió darte el adiós frente a una caja con tus manitas en el pecho, y tu rostro inundado de paz!… Hubiera querido repetirte una vez más cuanto te quería, hubiera querido abrazarte y sentir tu cuerpo calientito, y esa paz que siempre irradiabas al contacto contigo, esas palabras de amor que siempre tenías durante el abrazo, y ese no sé que, que hacía que todo mundo te quisiera y respetara…

El momento más doloroso fue ver a mi amado esposo, recoger con la pala la tierra que cubriría para siempre tu rostro, y tu cuerpo, ese sonido que hacía la pala al contacto con la arena, jamás lo olvidaré, eran como rasgar una y otra vez el alma, hasta que el corazón quedara hecho pedacitos, de tanto dolor, en ese momento todos llorábamos… Sin embargo nadie se reveló, todos y cada uno del los que estábamos ahí aceptamos tu muerte con resignación… Definitivamente sé que nos volveremos a reencontrar… ¿Qué no la muerte es el principio de la vida eterna? "Jesús le dijo: -Yo soy la resurrección y la vida. El que cree en mí, aunque muera, vivirá. Y todo aquel que vive y cree en mí, no morirá para siempre.

Todos dijimos palabras de agradecimiento para ti, que se resume en que fuiste un esposo, padre, suegro, abuelo, hermano, amigo consejero, ¡maravilloso!

Mientras cantaban “A mi manera” tu canción favorita, no habría ya nada que pudiera consolarme y mucho menos habría una palabra que pudiera pronunciar yo, para sosegar el dolor que sentía mi esposo al verte por última vez, su rostro estaba totalmente desencajado, jamás vi tanta tristeza acumulada en él, parecía que el dolor había pasado golpeando su rostro una y otra vez, burlándose de su sufrimiento…

No había palabras que pudieran aliviar el dolor que sentíamos, solo nos fundimos en una abrazo doloroso y silencioso, un silencio que decía más de lo que todo lo que las palabras pudieran decir…

Ya ha pasado un año, y aún prevalece el dolor, solo queda resignarnos y acordarnos que un día nuevamente nos volveremos a encontrar, y aplicar una de tus tantas frases que siempre nos decías: “Esto también pasará”

Gracias querido suegro, gracias porque me adoptaste como una hija más, gracias por todo lo que me enseñaste, gracias por querer tanto a mis hijos, gracias por ser como un padre para mí, por ser un ejemplo de vida, por ser un ejemplo de matrimonio, por tu bondad por tu inquebrantable fe y mil gracias por tener un hijo maravilloso que hasta el día de hoy aún sigue siendo el amor de mi vida.

Poema 5

Soy fuerte y resistiré

¡Yo soy fuerte y resistiré!…

Yo soy la tierra frente a ti huracán, podrás arrasar todo lo que este a mi lado o en mí, pero mi esencia, nunca te la vas llevar.

Yo soy la planta que debes regar para que no muera… Pero si no me riegas, el mismo sol y la lluvia harán que crezca.

Yo soy el lago y sé que tú eres la sequía, que quiere vaciarlo, pero la tormenta va a ayudarme y me hará crecer.

Yo soy la libertad y aunque apreses mi cuerpo en tu cárcel, mi alma siempre será soberana.

Yo soy la compañía, y tú la oscura soledad, y aunque vengas con tu sombra, mi luz siempre será superior.

Yo soy el fuego y tú la llovizna que desea apagarlo, pero mi llama es tan fuerte que con tu débil rocío nunca la apagarás…

Yo soy el sentimiento y tú la frialdad, sé que al sentir me equivoco, pero aprendo de mis errores, en cambio tú no sientes, por lo tanto ¡no aprendes!

Yo soy arena que aunque siempre quieras tenerla toda, nunca tendrás ni la mitad.

Yo soy el hecho trascendente, tú, solo eres la cotidianidad, la monotonía… lo que me hace más fuerte que tú…

Ya no veo la necesidad de temerte, ya no tengo que resistir, porque ya no afectas mi ser…

¡Eres como un suspiro!…

pOeMa 4

¿Por qué lloro?

¿Por qué lloro? Lloro por pena, o por alegría, por tristeza o por soledad, por amar y extrañar demasiado, por la gente que está y por la que no a mi lado, por cada cosa que me hace sentir, un profundo sentimiento o algún fuerte y tal vez inédito deseo.

Por sentirme infausto en esta pulcritud, que muchos creen es mi vida, por la maleza de mis alegrías, que provocan la abundancia de fantasías sobre mi cabeza fría.

Cuando mi ser rebota sobre la superficie del ensueño, cuando al ver que la realidad es otra, y no poder hacer nada…

Por sentirme con el deseo de ayudar obstruido, frustrado, oprimido.

Por querer liberarme de ataduras, que me atan y desatan cuando se les antoja, por meditar, y sentir que cambio, y dejar de lado a ese ser casi perfecto o muy fallido, y volverme por un momento intrascendente, encerrado entre cuatro paredes, derramando gotas llamadas lágrimas, que se adjetivan, y pueden ser:

De sangre, de angustia, de temor, de alegría, de pena o aflicción, de cocodrilo o de ficción, igual se está llorando, los ojos me están pesando, y la plataforma de este papel se está mojando.

Las razones o los motivos personales de una acción que refleja la tristeza y la melancolía en una persona: Llorar

Poema 3

LA DISTÁNCIA NOS LO IMPIDE

Me siento tan mal, me siento tan triste, tan solo, me siento tan desesperado, me siento una rosa en invierno que espera la primavera para tener compañía, me siento como un árbol sin hojas… Tan vacío, tan solo.

Es difícil saber que las cosas que uno más quiere, las cosas que uno más ama, no las podamos tener, es difícil saber que el tiempo se nos interpuso en nuestro camino, ¿sabes? Es muy difícil entender ¿por qué si hay tanto amor en nosotros? ¿Por qué si hay tanta amistad?, ¿tenemos que estar tan separados?, no podemos tocarnos, sentirnos, besarnos o acariciarnos, es muy doloroso saber que una simple distancia no nos pueda permitir estar juntos…

Mi vida es un vacío sin ti, es como un botón que quiere florecer, pero el tiempo no lo deja, se queda cerrado esperando una oportunidad.

No sé que pensar, en mi mente solo estas tú, me he convertido en un tonto, pero es por ti, porque te amo.

No entiendo ¿por qué el tiempo nos hace esto?, ¿sabes? ¡No es justo!; yo daría todo lo que fuera por ti, solo por el simple hecho de poder estar a tu lado, amándote, cuidándote, ser el chico que siempre quisiste tener.

¡La vida es cruel! ¡Vaya sí que lo es!, pero te juro que sí la vida me pone retos, ¡no me dejaré caer!, no dejaré que una simple rama me haga tropezar, si el tiempo es fuerte, pues, ¡yo seré el doble de fuerte para vencerlo!, yo, ¡triunfaré por amor!, ¡por amor a ti!

Estoy en lugar oscuro, en un cuarto sin puertas ni ventanas, es difícil ver la realidad, pero más difícil es saber que si me dejo vencer te perderé, y yo no me puedo permitir eso, ¡no señor!, ¡no lo puedo hacer!, este amor que siento tan fuerte hacia ti, es inimaginable, es indescriptible, solo con pensar que te tengo a mi lado me hace más fuerte.

¿Sabes qué es lo único que me tiene en pie?... ¡Tu amor!

Poema 2

Amor eterno



Podrá nublarse el sol eternamente;
Podrá secarse en un instante el mar;
Podrá romperse el eje de la tierra
Como un débil cristal.
¡todo sucederá! Podrá la muerte
Cubrirme con su fúnebre crespón;
Pero jamás en mí podrá apagarse
La llama de tu amor.

Poema 1

Amor



Mujer, yo hubiera sido tu hijo, por beberte
la leche de los senos como de un manantial,
por mirarte y sentirte a mi lado y tenerte
en la risa de oro y la voz de cristal.
Por sentirte en mis venas como Dios en los ríos
y adorarte en los tristes huesos de polvo y cal,
porque tu ser pasara sin pena al lado mío
y saliera en la estrofa -limpio de todo mal-.

Cómo sabría amarte, mujer, cómo sabría
amarte, amarte como nadie supo jamás!
Morir y todavía
amarte más.
Y todavía
amarte más
y más.

divendres, 11 d’abril del 2008

without you

Me dijiste que te ibas,
Y tus labios sonreian,
Mas tus ojos eran trosos de dolor,
No quise hablar solo al final,
Te dije adios solo adios
solo adios,

Yo no se si fue mi orgullo,
O a que cosa lo atribuyo,
Te deje partir sintiendo tanto amor,
Talvez seas mia, tal solo,
Por favor detente amor.

No se vivir si no es contigo,
No se, no tengo valor,
No se vivir si no es contigo,
Sin ti no se ni quien soy.

Desde el dia que te fuiste,
Tengo el alma mas que triste,
Y mañana se muy bien va ser peor,
Como olvidar ese mirar desolador,
Que era amor.

No se vivir si no es contigo,
No se, no tengo valor,
No se vivir si no es contigo,
Sin ti no se ni quien soy.

No se dejarte en el olvido,
No se, no tengo valor,
No se vivir si no es contigo,
Sin ti no se ni quien soy.

heroe

Como un libro
Que no sabes el final
Y te asusta lo que lees
Asi la vida es
Cuando naces
Ya te expones al dolor
Y de a poco y con valor
Logras crecer

Y como un libro el corazon
Nos ensena que temor
Que hay fracasos y maldad
Que hay batallas que ganar
Y en cada pagina el amor
Nos convierte en luchador
Y descubres lo comun
No hay un heroe como tu

Son muy pocos
Que se ariesgan por amor
Pero tu tienes la fe
Y eso lo es todo
No decaigas
Que vivir es apprender
Y no hay nada que temer
Si crees en ti

Y como un libro el corazon
Nos ensena que temor
Que hay fracasos y maldad
Que hay batallas que ganar
Y en cada pagina el amor
Nos convierte en luchador
Y descubres lo comun
No hay un heroe como tu

Solo dios
Sabe donde y cuando
La vida nos dira
Lo has hecho bien
Solo
Con un sueno solo
Sambras como vencer

Y como un libro el corazon
Nos ensena que temor
Que hay fracasos y maldad
Que hay batallas que ganar
Y en cada pagina el amor
Nos convierte en luchador
Y descubres lo comun
No hay un heroe como tu

Yo te voy a amar

Cuando sientas tristezas
que no puedas salvar
cuando hay un vacio
que no puedas llenar

Te abrazaré, te haré olvidar
lo que te hizo sufrir
no vas a caer
mientras que estés junto a mi



Si siente un frio tu corazon
seré tu amigo tu ilusion
hasta ya no respirar
yo te voy a amar
yo te voy a amar

Yo siempre te he amando
y amoe yo estaré
por siempre a tu lado
nunca me alejaré

Prometo mi amor
te juro ante Dios
nunca te voy a fallar
tu corazon no volvera a llorar



Si siente un frio tu corazon
seré tu amigo, tu ilusion
hasta ya no respirar
yo te voy amar

Sigo muriendo por ti
(sigo muriendo por ti)
yo te quiero asi
sin tu amor en mi vida, mi vida
no sé como podré yo vivir

Si siente un frio tu corazon
seré tu amigo, tu ilusion
hasta ya no respirar
yo te voy a amar

Si todavia no viviré
(inventare)
si de tanto como te voy a querer
hasta ya no respirar
yo te voy a amar

hasta ya no respirar
yo te voy a amar
yo te voy a amar

Yo queria

Tantas promesas que se apagan hoy,
y no sabemos ni el porque.
Porque el amor se esta muriendo, no,
tras el porton de aquel cafe.

Tantas parejas que se aman hoy,
obscuras en su fantasia.
Tantos amores se reencuentran hoy,
en todas las canciones y las poesias.

Yo queria parar el tiempo con tus ojos viendome,
con las ganas de quedarme asi abrazandote.
Y parar aquel momento cada vez que tu te ibas.
Yo queria, si queria.

Yo queria cambiar el mundo pero el mundo es como es,
cuantas ganas de escarbar dentro de tu alma.
Yo queria tenerte sola, y que fueras para siempre mia.
Yo queria, si queria.

Tantos momentos que se extrañan hoy,
tu olor, tu risa y tu alegria.
Las cosas pasan y asi es el amor,
mas no lo entiendo, no lo acepto, no.

Yo queria parar el tiempo con tus ojos viendome,
con las ganas de quedarme asi abrazandote.
Y parar aquel momento cada vez que tu te ibas.
Yo queria, si queria.
y yo queria, si queria.

Yo queria tenerte sola, y que fueras para siempre mia.
Yo queria, si queria.

Tantas parejas que se aman hoy,
y yo esta noche sin tu amor.

Kilometros

A varios cientos de kilómetros
puede tu voz darme calor igual que un sol
y siento como un cambio armonico
va componiendo una canción en mi interior.

Se que seguir no suena lógico
pero no olvido tu perfume mágico
y en este encuentro telefónico
he recordado que estoy loco por ti.

Que todo el mundo cabe en el teléfono
que no hay distancias grandes para nuestro amor,
que todo es perfecto cuando te siento
tan cerca aunque estes tan lejos.

A varios cientos de kilómetros
tiene un secreto que decirte mi dolor
en cuanto cuelges el teléfono
se quedará pensando mi corazón


Que todo el mundo cabe en el teléfono
que no hay distancias grandes para nuestro amor,
que todo es perfecto cuando te siento
tan cerca aunque estes tan lejos.

A varios cientos de kilómetros
tiene un secreto que decirte mi dolor
en cuanto cuelgues el teléfono
se quedará pensando mi corazón

Que todo el mundo cabe en el teléfono
que no hay distancias grandes para nuestro amor
que todo es perfecto cuando te siento
tan cerca aunque estés tan lejos
Tan lejos

Que todo el mundo cabe en el teléfono
que no hay distancias grandes para nuestro amor
que todo es perfecto cuando te siento
tan cerca aunque estés tan lejos
tan lejos

El millor himne

You never walk alone


When you walk through a storm hold your head up high
And don't be afraid of the dark.
At the end of a storm is a golden sky
And the sweet silver song of a lark.
Walk on through the wind,
Walk on through the rain,
Tho' your dreams be tossed and blown.
Walk on, walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone,
You'll never, ever walk alone.

Walk on, walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone,
You'll never, ever walk alone.

el millor poema

Itàca

Quan surts per fer el viatge cap a Ítaca,
has de pregar que el camí sigui llarg,
ple d'aventures, ple de coneixences.
Els Lestrígons i els Cíclops,
l'aïrat Posidó, no te n'esfereeixis:
són coses que en el teu camí no trobaràs,
no, mai, si el pensament se't manté alt, si una
emoció escollida
et toca l'esperit i el cos alhora.
Els Lestrígons i els Cíclops,
el feroç Posidó, mai no serà que els topis
si no els portes amb tu dins la teva ànima,
si no és la teva ànima que els dreça davant teu.


Has de pregar que el camí sigui llarg.
Que siguin moltes les matinades d'estiu
que, amb quina delectança, amb quina joia!
entraràs en un port que els teus ulls ignoraven;
que et puguis aturar en mercats fenicis
i comprar-hi les bones coses que s'hi exhibeixen,
corals i nacres, mabres i banussos
i delicats perfums de tota mena:
tanta abundor com puguis de perfums delicats;
que vagis a ciutats d'Egipte, a moltes,
per aprendre i aprendre dels que saben.


Sempre tingues al cor la idea d'Ítaca.
Has d'arribar-hi, és el teu destí.
Però no forcis gens la travessia.
És preferible que duri molts anys
i que ja siguis vell quan fondegis a l'illa,
ric de tot el que hauràs guanyat fent el camí,
sense esperar que t'hagi de dar riqueses Ítaca.


Ítaca t'ha donat el bell viatge.
Sense ella no hauries pas sortit cap a fer-lo.
Res més no té que et pugui ja donar.


I si la trobes pobra, no és que Ítaca t'hagi enganyat.
Savi com bé t'has fet, amb tanta experiència,
ja hauràs pogut comprendre què volen dir les Ítaques.

dimecres, 9 d’abril del 2008

Avui el cant d'un ocell ha trencat el meu silenci interior

Que bonic és k un animal de la naturalesa, tan perfeccionat en el cant, com és un ocell, em canti pel matí quan em desperto, això suposa k em trenca el silenci interior despres del son profund i jo encantat de la vida, pq x mi això simbolitza 2 coses: que em feliciten el nou dia i el concepte de la companyia, el fet de no sentir-te sol.

Pep

Mode de vida simplista o complexe?

Que vols seguir el model de vida simplista, en que la persona va x la via ràpida, és pràctica, no s'enreda ni es lia o per un model de vida més complexe, en el qual la persona es complica la vida, moltes vegades innecesariament.
Jo crec k s'ha de seguir el primer model, el de no complicar-te la vida, el d triar el camí més pràctic x arribar a bon port. Molts em diuen, k si tries el primer model, es dir el simplista, no ets feliç, i és mentida, clar k seguint un model de vida simple pots ser feliç, jo crec k la felicitat neix amb la persona, i la felicitat neix de les persones k tenen la força de voluntat suficient x ser-ho, així k en resumides cuentes, seguint el camí simple de la vida ets feliç xq ki és feliç, ho serà ara i sempre, malgrat li vinguin problemes.

Pep

Les bones persones es troben en els petits detalls

Crec amb fermesa k si tu fas actes, o comets accions petites de bon grat per la/les persona/nes que ho reben pot suposar k el receptor, pensi k en la successió de petites coses dutes a terme està l'essencia de la persona, de l'emissor. I és veritat, la veritable persona, mostra la seva qualitat en els petits detalls.

Pep

Dibuixem un somriure al futur

Quantes vegades hem pensat en abandonar-ho tot? Quantes vegades ens hem vist al borde de l'abisme?, quantes vegades ens ha ofegat un problema i hem tendit a desanimar-nos i posar-nos depres.
Mai hem de dcaure davant d'un problema, mai hem de defallir, sempre hem d'afrontar els problemes conscients de k tinràn una solució òptima x a nosaltres. Llavors bona cara al mal temps i somriure al k ha de venir, sols així viurem en harmonia, en fellicitat i farem contents als ki tenim entre nosaltres, al nostre voltant.

Pep

La meva vida l'omplen moltes coses

La meva vida no és un cúmul de circumstàncies, sinó tot el contrari. Tot el k he viscut, els meus amics, els llocs on he nat, un gest, una paraula, un regal, un moment, la meva família, tot això i més, és la meva vida. Gràcies per haver-me fet somriure. La vida s'ha de concebre com un tot conjunt, i no s'ha de concebre com un tot desfragmentat, amb parts x akí i parts x allà, perq així la vida no tindrà sentit.

Pep

dimarts, 8 d’abril del 2008

El meu cor no vol callar!!

El meu cor ha decidit manifestar-se i expressar tot el k sent amb paraules. El cor, avui, m'ha parlat, i m'ha dit: "pep, deixa'm manifestar-me amb paraules davant les persones k crec oportú, ja k com a òrgan dels sentiments k sóc, no vull ser presoner de les meves pròpies paraules i tindre-les retingudes en el meu interior. Per tant Pep, deixa'm manifestar-me, no toleris k em facin callar".
Mai hem de fer callar al nostre cor, ni nosaltres, ni ningú, pq x mi el cor a part de bombejar sang pq nosal3 visquem és el meu confident, el meu gran amic, el meu recolzament, un òrgan k em parla amb sentiments.

Pep

La meva padrina, un tot x mi

Padrina, akests últims dies he estat amb tu, a l'habitació de la residencia, vetllant els teus últims moments, i jo plorant com és de suposar, pq ho ets tot x a mi. Tu m'has format com a persona, tu m'has inculcat uns valors, la cultura del trebal, de l'esforç, la honradesa, el respecte, la educació, etc són tantes coses k se'm fan impossibles encabir-les en tot un comentari, pq són moltíssimes. Tot el k sóc com a persona t'ho dec a tu, i ara és kuan m'adono k ja no et veure més, tu poc a poc et vas apagant al llit de la residencia, però el record de tenir-te sempre al meu costat, tot el k m'has donat i els moments k hem compartit junts, mai els oblidaré. Hem costarà molt digerir k ja no hi ets, però cada vegada k miri al cel, allí estaràs tu. Padrina plorant, t'ho dic, sempre t'estimaré i mai t'oblidaré, pq tu ets tot x a mi. Ningú ens podrà separar. Padrina, va x tu akest escrit, moltes gràcies x tot, del teu net preferit, JOSEP MARIA

Pep

dilluns, 7 d’abril del 2008

La vida, tantes coses que dir.

La vida no només són 4 lletres buides de significat. La vida és molt més que una lletra, k un conjunt de lletres. La vida és, la vida és... tantes i tantes coses, que és impossible kedar-te en una. Pq la vida no té sentit en ella mateixa sinó la vivim al màxim. La vida x mi és algo que té molt de sentit, és algo que els meus pares em van donar i k jo no l'he de rebutjar en cap moment. No vull ser sentimental, però és k en la meva persona els sentiments estan en cada moment, i la vida, en ella mateixa, una de les coses que conté són unes persones, no simples objectes o simples cosetes allí deixats, sinó persones amb sentiments que fan que la vida tingui sentit.
Per mi la vida és un tresor, un regal molt bonic k hem de viure cada segon, cada minut, cada... amb la màxima intensitat. Moltes vegades ho he viscut de primera persona o ho he viscut en carn pròpia, el volguer deixar akesta vida, xq uns simples problemes k no tenen sentit, volien impedir-me k la visqués i això és un pecat. La vida no es pot abandonar per res, sempre t'has d'aferrar a ella mentres tinguis un mínim d'alé d'esperança i no s'ha d'abandonar per 4 problemes k et donen 4 trastornats. A la vida no se li ha de dir mai k no. Mai s'ha de girar la cara a la vida, sempre em de portar imprés en la nostra cara un somriure x afrontar els problemes el màxim de bé possible.

Per tant amics no diguessim mai k no a la vida i carpe diem.

Pep

diumenge, 6 d’abril del 2008

Comencem l'aventura

Hola a tothom, avui és un dia molt feliç per mi, perquè he conseguit crear un blog i escric per primera vegada. Em presento, em dic Josep Maria Pena Mateu, sóc de Llardecans, un poble de Lleida, tinc 22 anys, vaig nèixer al 14 de juliol de 1985 i estudio 3º de Magisteri d'Educació primària.
Em considero una persona respectuosa, educada, amb les seves rareses, no sóc molt fiestero, sóc més aviat d'estar-me a casa. M'agrada afrontar els problemes tal qual venen amb el millor dels meus somriures. Sóc bastant tímid i molt antiquat o clàssic en la forma de vestir.
Aquest més o menys és en Josep Maria a grans trets i weno espero k m'aneu comentant i espero rebre de tot, criques i alabances. Tot s'ha de digerir.
Apa dew
Pep